Jaarfeesten

Met Driekoningen ronden we eigenlijk de Kersttijd af. De Driekoningen vieren we op 6 januari en gedenken we dat de Koningen bij het kindje Jezus kwamen en hun drie offergaven brachten:
Goud staat dan voor inzicht in de goddelijke en geestelijke wereld
Wierook voor offerbereidheid en deugd 
Mirre voor de verbinding van de ziel met het eeuwige, onsterfelijke.

We vieren Driekoningen met een driekoningenbrood of cake. Daarin zitten 3 bonen verstopt. Degene die de bonen vinden mogen de koningen zijn.Die kinderen krijgen dan een kroon met blauw, rood of groen, net als de Driekoningen.

Maria Lichtmis is het laatste van de lichtfeesten en het feest van het steeds sterker wordende daglicht. 40 dagen vóór Kerstmis brengen we het licht in de avondschemering van buiten naar binnen (in de knollen-lampionnen en kaarsjes) met het feest van Sint-Maarten.

Maria lichtmis is 40 dagen ná Kerstmis. Dan brengen we in het ochtendgloren het licht weer van binnen naar buiten. Met de laatste kaarsenstompjes brengen we het licht letterlijk bij de eerste dappere lentebolletjes die hun hoofdjes boven de Aarde steken en brengen daar het licht en onze aandacht naartoe. Daarmee sluiten we de lichtfeesten en dus de Grote Kersttijd af.

ALAAF!!
Carnaval is een tijd van vreugde, verkleedpartijen en traditie. In Limburg en Brabant heeft dit feest diepe wortels en wordt het groots gevierd. Vanuit de antroposofische visie kan carnaval worden gezien als een periode van transformatie, loslaten en verbinding tussen mensen. Het is een tijd waarin de wereld even op zijn kop staat en waarin de mens zich mag uitdrukken op een speelse, vrije manier. (bron devrijejuf.nl)

Vanuit de antroposofie is Carnaval een periode van loslaten, zuivering en transformatie, waarbij mensen hun 'dode takken' (vastgeroeste patronen, oordelen) afschudden om ruimte te maken voor nieuw innerlijk leven, vergelijkbaar met de natuur die zich voorbereidt op de lente. 

In vóór-Christelijke tijden werd in de lente al een dergelijk feest gevierd. Mensen hadden ook toen behoefte om iets te doen voor de aarde of de goden. Iets om het oude op te ruimen en het nieuwe ruimte te geven. Zo werden er al eieren in de akkers verstopt als offer voor veel kiemkracht en ook werd snoeihout in de akkers gestoken.

Wij vieren palmpasen met een broodhaantje en een versierde stok. En met Pasen zoeken we eieren in de tuin.

Met Hemelvaart vieren we de terugkeer van het licht en het nieuwe leven in de natuur. Oorspronkelijk was het een lentefeest, met tradities zoals dauwtrappen in de vroege ochtend. Op de opvang maken we papieren duifjes als symbool van het feest. We staan stil bij het groeien, bloeien en de frisse energie van het voorjaar — op een manier die past bij de belevingswereld van jonge kinderen.

Met Pinksteren staat de natuur in volle bloei – de aarde is als een bruid, stralend en levend. Toch maken we met de kinderen papieren bloemen. Pinksteren staat namelijk ook voor creativiteit en scheppingskracht. Kinderen leven van nature in die scheppende kracht en genieten van het samen zingen, het maken van bloemen en de feestelijke sfeer van groei, bloei en verbondenheid.

Met Sint-Jan vieren we de langste dag van het jaar en het begin van de zomer. Op de opvang doen we dit met een grote picknick samen met ouders en kinderen, vol zelfgemaakt lekkers en zomerse gezelligheid. Er zijn spelletjes, schmink, bellen en natuurlijk een ijsje. Een feest van licht, ontmoeting en plezier in de buitenlucht.

Dit is het eerste oogstfeest en valt op 29 september. Tegelijk is dit het feest waarin we moed moeten vinden om opnieuw weer de donkere dagen in te gaan en onze (persoonlijke) draken te verslaan. Het verhaal van Joris en de draak is hierbij een verhaal dat ons inspireert. Met de kinderen vieren we vooral het oogstfeest. We maken appelmoes en bakken draken broodjes.

Dit is opnieuw een oogstfeest en tegelijk het eerste lichtfeest in een serie waarvan Kerstmis het hoogtepunt vormt. Met knol (laatste vrucht uit de grond) of pompoen maken we een lampion en genieten van een heerlijke pompoen soep. Met de kinderen maken we lampionnen of windlichtjes. Als het donker is kunnen we er een rondje door de tuin lopen. Dat is mooi en ook best een beetje spannend.

Advent begint heel verstilt en donker. Iedere groepsruimte heeft een adventskrans en in de gangen en hal staan windlichtjes die branden ipv de lampen. Gedurende de weken voor kerstmis komt er steeds meer licht bij (op de krans iedere week een kaars) en wordt toegeleefd naar kerstmis. 

Iedere groep heeft een adventstafel die iedere week voller en rijker wordt. Van het beeld van Maria en de Engel tot het gehele Kersttafereel in de stal. We bouwen dat langzaam op zodat de kinderen dit kunnen meebeleven. Zo is het niet ineens Kerstmis maar is daar innerlijk en uiterlijk naar toe geleefd.

Sint-Nicolaas (of Sinterklaas) is een feest waar verschillende stromen bij elkaar komen. In de Edda wordt al verteld van Wodan en Sleipnir zijn paard. Wodan is de Germaanse oppergod en hij heeft veel overeenkomsten met onze Sinterklaas. Wodan rijdt op zijn wolkenpaard met acht poten over de wolken en heeft twee zwarte raven als helpers.  Sint-Nicolaas kan worden gezien als de gekerstende Wodan.

Over de persoon van Sint-Nicolaas gaan verschillende verhalen. Ondanks het feit dat de legende waarschijnlijk over twee personen gaat, gaan wij uit van de Nicolaas die in 270 in Patara (Turkije) werd geboren. Een vroom kind dat naar zijn oom Nicolaas, Bisschop uit Myra werd vernoemd. Zelf is hij ook Bisschop geworden en de legende vertelt over wonderen die hij verrichte om zeevarenden en huwbare meisjes te beschermen. 

In de antroposofie zien we Sinterklaas ook als de heilige die de harten verwarmt en voorbereidt op het grote kerstfeest, de geboorte van het Christuskind. Sommigen hebben de indruk dat Sinterklaas een beetje botst in de Adventstijd die dan ook al is begonnen. Maar kijkend vanuit het beeld dat juist Sinterklaas ons voorbereidt op die geboorte is het zeer passend dat Sinterklaas aan het begin van die Adventstijd er is. Met de commerciële invulling van Sinterklaas is dat wel steeds lastiger....